Over het belang van vaderschap

Eén papa en twee mama’s

De onvoorwaardelijke liefde voor Max is het grootste geschenk dat ik kon krijgen

Eén papa en twee mama’s

Evelien zat in de redactie van een talkshow die ik presenteerde. Vaak nam ze haar vriendin Marja mee naar de life-avonden. Na afloop van één van die avonden vroegen ze of ik een keer bij hen langs wilde komen, omdat ze me een vraag wilden stellen. Eigenlijk wist ik meteen waar het over ging en was dan ook niet verbaasd toen ze vroegen of ik de vader hun kind wilde worden.

 

In de zes maanden die volgden spraken we intensief met elkaar af. Om elkaar beter te leren kennen, maar ook om helder te krijgen hoe ze het voor zich zagen. Wat verwachtten ze van mij? Daarin waren ze heel stellig: ze wilden een vader die duidelijk in beeld was. Kon ik dat wel? Ik had niks met baby’s en ik had geen andere kinderen, dus een vadergevoel kende ik niet. Ik legde het voor aan mijn omgeving en kreeg uiteenlopende reacties. Mijn moeder reageerde in eerste instantie terughoudend en wilde me behoeden voor mogelijk verdriet, sommige mensen vonden het een raar idee en weer anderen moedigden me juist aan. Ik luisterde naar de ervaringen van andere donorvaders en lesbische moeders. Er kwamen prachtige verhalen voorbij, maar ook de gevreesde doemscenario’s.

 

“Waarom zou ik ze niet zo’n prachtig
cadeau geven als een kind?”

 

Beren op de weg of het avontuur?
Op een gegeven moment hadden we alles besproken; al zouden we nog een half jaar overleggen, verder dan dit zouden we niet komen. Het belangrijkste was dat er vertrouwen was tussen ons en dat was er. Wat voor mij de doorslag gaf, was dat iemand tegen me zei: ‘Je kunt altijd beren op de weg blijven zien, maar je kunt ook het avontuur aangaan.’ Ik besloot om voor het avontuur te kiezen. Evelien en Marja hadden specifiek mij uitgekozen als de vader voor hun kind. Als ik ‘nee’ zou zeggen, zouden ze adoptie overwegen. Waarom zou ik ze niet zo’n prachtig cadeau geven als een kind? Dat ik daarmee ook mezelf het allermooiste geschenk gaf dat ik ooit zou kunnen krijgen, werd voor mij pas duidelijk na de geboorte van Max.  

 

“Alles was voor mijn gevoel nog ver weg; ik had nog geen vadergevoelens
en kon me daar ook geen voorstelling van maken.”

 

De bevalling
Na vier maanden was Evelien zwanger. Ze hielden me op de hoogte van de zwangerschap en vroegen me bijvoorbeeld mee als er een echo werd gemaakt. Dat lukte niet altijd vanwege m’n werk. Eerlijk gezegd was alles voor mijn gevoel nog vrij ver weg; ik had nog geen vadergevoelens en kon me daar ook geen voorstelling van maken. Het was echt hun zwangerschap en niet de mijne. Ik vond het ook prima dat ik niet bij de bevalling aanwezig zou zijn. Toen de weeën begonnen wachtte ik thuis op het verlossende telefoontje. Het spande erom of Max op mijn verjaardag geboren zou worden en dat is gebeurd: we zijn op dezelfde dag jarig.

 

“Het was alsof er een lijnt werd uitgegooid en
met een haakje werd vastgezet in m’n hart.”

 

Verkocht
Vanaf het allereerste moment dat ik Max in z’n ogen keek was ik verkocht. Het was alsof er een lijntje werd uitgegooid en met een haakje werd vastgezet in m’n hart. Er was meteen een soort binding die ik niet kan omschrijven. Dit waren dus vadergevoelens… De hele dag heb ik gehuild van ontroering. De behoefte om Max te zien was zo groot dat ik in die eerste week iedere dag langskwam. Ik zocht voor mezelf naar een goed evenwicht: wat is te vaak? Wat is te weinig? We hadden geen concrete afspraken gemaakt over de invulling van mijn vaderrol, maar alles verliep heel organisch. Eerst kwam ik op bezoek, later ging ik een paar uurtjes met hem op pad en dat bouwden we uit naar een middagje voor hem zorgen bij mij thuis. Ook bij mijn moeder waren alle twijfels in één keer verdwenen. Evelien en Marja bezochten haar regelmatig samen met Max. Tot haar overlijden in 2012 is ze echt een oma voor hem geweest.

 

“Papa, waarom hebben jullie zo lang overlegd
of jullie mij wilden hebben?”

 

Echt Max’ papa
Evelien en Marja vertelden me later dat ze opgelucht waren over de manier waarop ik mijn vaderrol oppakte. Het was waar ze op hadden gehoopt. Max is nu acht jaar. Elke woensdagmiddag is hij bij me en elke vrijdag slaapt hij bij mij. Hij heeft zijn eigen slaapkamer met zijn eigen spulletjes. Ik ben echt zijn papa. Max kent het hele verhaal en denkt er op zijn manier ook over na. Zo vroeg hij me een tijdje geleden: ‘Papa, waarom hebben jullie zo lang overlegd of jullie mij wilden hebben?’ Daar praat ik dan heel open over met hem. Voor Max is het gelukkig de normaalste zaak van de wereld dat hij twee mama’s en een papa heeft.

 

“Omdat Marja volledig moeder wilde zijn heb ik een document
ondertekend waarin ik afstand doe van mijn vaderschap.”

 

Afstand van vaderschap
Omdat Marja graag volledig moeder wilde zijn, inclusief ouderlijk gezag, heb ik een aantal jaren geleden een document ondertekend waarin ik officieel afstand doe van mijn vaderschap. Evelien en Marja konden niet vaak genoeg zeggen dat het een formaliteit was en dat het niets aan mijn positie zou veranderen. Ondanks dat ik dat begreep en het Marja gunde, vond ik het best lastig. Ik heb daarom zelf nog een briefje opgesteld waarin staat dat ik echt Max’ papa ben, daar hebben we alle vier een handtekening onder gezet. Ook voor Max vond ik dat belangrijk.

Veel mensen vinden het bijzonder dat ik het aandurfde om op deze manier vader te worden, ik was volledig afhankelijk van de moeders. Alles gebeurde op basis van vertrouwen. Gelukkig zit dat goed bij ons, want ik had Max voor geen goud willen missen.

 

Persoonlijk verhaal van Mark
Namen zijn geanonimiseerd

Door Carmen Kromosono
VADERS aanwezig | juli 2016

 

Facebooktwitterlinkedinmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

VADERS aanwezig

 

wordt mogelijk gemaakt door
Bureau Beschermjassen

 

een initiatief van het
Hendrik Pierson Fonds

 

 

 

Contact

Voor contact met de redactie van VADERS aanwezig, mail naar info@vadersaanwezig.nl

Archief
Nieuwsbrief
Op dit moment lezen 454 mensen onze nieuwsbrief. Wilt u ook de nieuwsbrief ontvangen? Meld u dan hier aan.


 

Volg ons op TwitterVolg ons op Twitter